بسم الله


من وقتی عصبانی میشم خیلی بی رحم میشم.هیچی رو نمیبینم.همه چیز رو با ذهنیت خودم میسنجم.اگه از این چیزی بدم بیاد بی رحمانه قضاوتش میکنم.شاید همین دوستی تنها دلخوشیِ زندگیِ سخته اینجاشونه.درسته.با من خوب تا نکردن.منو تو روزای سخت ول کردن.ولی منم که دیگه نیستم.دلخوشیِ اون هارو برای چی خراب کنم:)