بسم الله


بعضی چیزا انگار به بعضی آدم ها نمیاد.شاید چون هر کسی را یه گوشه ای از او را دیدیم.برای همین فکر میکنیم همیشه در همان محدوده باید باشد.شاید بخواهد بزند بیرون.برود تا انتها.انتهای همه چیز.حتی جمله ی قبلی ام یادم نمیاد.شب ها انگار یک آدم دیگر هستم و روزهای یکی دیگر.شب ها آدم روز را دوست ندارد و روزها آدمی که دیشب بوده است.چه قدر سخت و چه قدر تلخ.


خنده ات را نه...